<link rel="pingback"

«

Μαΐ 24

Αφιέρωμα – Chris Cornell – Ραδιοφωνική Μουσική Εκπομπή

Kάποια πρόσωπα μπορούν να βρίσκονται κοντά σου, παρότι απέχουν μίλια μακριά σου. Κάποια πρόσωπα σε σημαδεύουν ανεπανόρθωτα, σε συναρπάζουν και σε ταξιδεύουν. Στο ταξίδι αυτό η απόσταση εκμηδενίζεται. Ξαφνικά τους νιώθεις πλάι σου, σαν φίλοι από τα παλιά,αγκαλιάζεστε και τραγουδάτε! Ένα από αυτά τα πρόσωπα για εμένα, ήτο ο Chris Cornell. Mια εμβληματική προσωπικότητα. Ένα τεράστιο ταλέντο. Ένας ξεχωριστός άνθρωπος. Που δυστυχώς, όπως τόσοι άλλοι, έφυγε νωρίς, αφήνοντας πίσω του ένα έργο τεράστιο και αξιομνημόνευτο.
Το ημερολόγιο έγραφε 18 Μαΐου 2017 όταν ο Chris αποφάσισε να κόψει το νήμα της ζωής του, εντελώς απροσδόκητα, προκαλώντας παγκόσμια θλίψη

Τι αποφράδα ημέρα! Ο θρυλικός τραγουδιστής εντοπίστηκε νεκρός στο ξενοδοχείο «MGM Grand Detroit» όπου διανυκτέρευε αμέσως μετά τη συναυλία των Soundgarden στο Detroit. Και ενώ ολάκερη η ροκ κοινότητα περιμένει την απάντηση στο τεράστιο γιατί, με κομμένη την ανάσα της, τα δυσάρεστα νέα ανακοινώνονται. Οι χειρότεροι φόβοι επαληθεύονται:
«Η αιτία του θανάτου κρίθηκε ότι είναι η αυτοκτονία δι’ απαγχονισμού.», ανέφερε η υπηρεσία της κομητείας Wayne, μετά την αρχική νεκροψία-νεκροτομή.
Κρίμα και άδικο. Πόνος αβάσταχτος. Κι όμως στην περίπτωση μας η κατάθλιψη νίκησε άλλον έναν εξαίρετο καλλιτέχνη, που δεν κατόρθωσε να ξεφύγει από την παράνοια του χαρισματικού του μυαλού. Λένε πως είναι ευχή και κατάρα μαζί. Και το χειρότερο από όλα: Η απρόσμενη φυγή του έστειλε στον τάφο τον Chester Bennigton, τραγουδιστή των Linkin Park και προσωπικό του φίλο, ο οποίος δεν άντεξε και πήγε να τον συναντήσει, την ημέρα των γενεθλίων του Chris…


Ένα αφιέρωμα σε μια από τις μεγαλύτερες φωνές που γνώρισε ποτέ η ροκ μουσική. Ξεσκονίζουμε τα άδυτα του Chris Cornell, επιλέγοντας τα αγαπημένα μας κομμάτια από την λαμπρή του σταδιοδρομία και ελπίζοντας ότι κάπου εκεί έξω θα μας ακούει και εκείνος, συντονισμένος στον παραδεισένιο Octava Radio.
Γόνος βαθιά θρησκευόμενης, χριστιανικής οικογένειας ήταν το δεύτερο από τα έξι συνολικά αδέρφια του, γεννημένος και μεγαλωμένος στο Seattle, μια πόλη που έμελλε να αλλάξει με την μουσική του δράση. H πρώτη του σημαντική επιρροή ήταν οι Beatles, έχοντας μεγάλη συλλογή από δίσκους της πιο δημοφιλούς μπάντας όλων των εποχών. Έκανε μαθήματα κιθάρας και πιάνου από μικρός Τα εφηβικά του χρόνια ήταν ταραχώδη και γεμάτα προβλήματα. Η αβεβαιότητα και τα ναρκωτικά τυραννούσαν την καθημερινότητα του ασθενή Chris, τον οποίον κατέκλυζε η αγοραφοβία και η μοναξιά. Μπορεί τα 2 πρώτα όργανα να τον καθόρισαν όμως τα drums που του αγόρασε η μητέρα του σε μεγαλύτερη ηλικία, «του έσωσαν την ζωή» όπως και ο ίδιος παραδέχτηκε. Άλλωστε, στο ξεκίνημα των Soundgarden δεν έπαιζε κιθάρα, αλλά τραγουδούσε με την προσωπική συνοδεία των κρουστών!
Μετά από μερικά νεανικά μουσικά πειράματα, ο Cornell βρίσκει από εδώ και από εκεί μουσικούς που συνεργάζονται μαζί του σε δειλά ξεκινήματα για αρχή, κρατώντας όμως επαφή για μεταγενέστερα άλματα (Hiro Yamamoto, Kim Thayil). Όταν μιλάμε για τέτοια πράγματα στο μυαλό μας έρχεται κατευθείαν η Grunge επανάσταση. Οι προβολείς στράφηκαν προς το μέρος της ανερχόμενης μπάντας η οποία μεγαλούργησε, αφήνοντας το δικό της στίγμα σε ένα από τα τελευταία αυθεντικά κινήματα στην ιστορία της ροκ. Δεν πρέπει φυσικά να ξεχάσουμε στο σημείο αυτό τους υπόλοιπους εστεμμένους βασιλιάδες της αυτοκτονικής τραπέζης, δηλαδή τους Nirvana, τους Pearl Jam, τους Alice in Chains και τους Mudhoney.


Ποιητικοί στίχοι που γράφτηκαν εν ώρα απόγνωσης (ή και πριν την ηχογράφηση), μουσική απλότητα μα συνάμα πολυποίκιλη αυτοδυναμία, άπλυτα μα εντυπωσιακά μακριά μαλλιά και ανατρεπτικές (αλλά και αρκετά καταθλιπτικές) κοσμοθεωρίες αναπτύχθηκαν σε αυτή τη μεταβατικά όμορφη σκηνή. Οι νέοι πλέον αναζητούσαν κάτι πιο αληθινό, κάτι πιο παθιασμένο. Μεγάλη μερίδα βρήκε τον ήρωα που αναζητούσε στο πρόσωπο του Chris Cornell, του νέου μεσσία, του φυσικού διαδόχου του Robert Plant, στον ρου της ιστορίας της ροκ. Ο χρόνος όμως για την ροκ, σταμάτησε κάπου εκεί…
Το σταυροδρόμι της πολύκροτης καριέρας του τον έφερε στην πρωτοκαθεδρία του Seattle, της γενέτειρας του πόλης, όντας ένας εκ των αρχηγών στο φρέσκο- μα πολύ σύντομα σαπισμένο- μουσικό κίνημα που αναπτύχθηκε στις απαρχές των 90’s. Μετά από αρκετές περιπέτειες, μετασχηματισμούς και αλλαγές (αλλά και μια υποψηφιότητα Grammy), η μπάντα εκδίδει το Badmotorfinger το 1991 και αφήνει κοινό και κριτικούς αποστομωμένους. Το single τους Rusty Cage γίνεται συνώνυμο του ΜΤV, καταφέρνοντας να συγκινήσει μέχρι και τον άρχοντα των διασκευών, τον αγαπημένο μας Johnny Cash, o οποίος συμπεριλαμβάνει μια δική του version σε μια από τις επόμενες συλλογές του. Σχεδόν ανάλογη επιτυχία έχουν και το Οutshined καθώς και το αμφιθυμικό Jesus Christ Pose, με τον Cornell να μεταμορφώνεται σε ένα σύγχρονο Ιησού Χριστό, σε ένα τολμηρό video clip. Τα τραγούδια είχαν επίσης μεγάλη ραδιοφωνική απήχηση, σε έναν κόσμο πο ρομαντικό, πιο αληθινό.
Το 4ο κατά σειρά album της παρέας του Chris ήταν και το πιο επιτυχημένο. Με τον τίτλο Superunknown (1996), τα γκάζια στο τέρμα και έναν ήλιο που όλο κρύβεται και δεν έρχεται ποτέ, οι ψυχοπαθείς ιδιοφυΐες αποδεικνύουν πως τα ναρκωτικά πιάνουν τόπο, σε μια μουσική βιομηχανία που νοσεί και υποφέρει. Μην ξεχνάμε και τον θάνατο του Kurt Cobain, ενός σταρ που δεν κατάφερε ποτέ να μπει σε μια σειρά, οδηγούμενος από την αυτοκαταστροφή και το χάος. Από την πολλές φορές πλατινένια συλλογή τους, κρατάμε στο μπλοκάκι μας το απόγειο της παράνοιας, το LSDιακό και άρρωστο Black Hole Sun, το ιδιαίτερα υποτιμημένο και ειρωνικό για την περίσταση The Day I Tried to Live, και το Spoonman που όπως και το πρώτο, απέσπασε βραβείο Grammy.
Mετά τα μεγαλεία και τις μέρες της δόξας τα πράγματα αρχίζουν να παίρνουν την κάτω βόλτα. Το επόμενο δισκογραφικό εγχείρημα της παρέας από το Seattle, 2 χρόνια αργότερα, κυμαίνεται στα ρηχά, έχοντας χλιαρή απήχηση. Koμμάτια ορόσημα όπως το Pretty Noose και το Blow Up The Outside World, μόνο λίγο βελτιώνουν την κατάσταση στο λιγότερο εναλλακτικό Down on the Upside, σε μία τεταμένη περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Η διάλυση δεν αργεί, καθώς προσωπικές κόντρες και διαφορετικές νοοτροπίες φτάνουν στα άκρα.
Εδώ έρχονται δύο νέα κεφάλαια στην ζωή του Cornell. Aρχικά η σόλο καριέρα και έπειτα ένα νέο συγκρότημα, αυτή τη φορά στα πλαίσια του Superband. Κάτι τέτοιο είχε συμβεί και στο παρελθόν όταν συνασπίστηκε με τα μέλη του group που αργότερα θα ονομαζόταν Pearl Jam, στο side-project με τίτλο Temple of the Dog. Για την ώρα αναφερόμαστε φυσικά στους Audioslave, όπου στην ουσία ο Chris συνάντησε τα εναπομείναντα μέλη των Rage Against The Machine, βρίσκοντας απίστευτη χημεία και γόνιμη αλληλεπίδραση, κυκλοφορώντας μαζί τους 3 album, που τολμάμε να πούμε με ειλικρίνεια, πως το ένα ήταν καλύτερο από το άλλο. Πολλαπλά πλατινένιοι δίσκοι, περιοδείες, παγκόσμια αναγνώριση. Τα ψυχολογικά και εθιστικά προβλήματα του μεγάλου frontman όμως δεν έλεγαν να τον αποχωριστούν.
Κατά καιρούς συνεργάστηκε με διάφορους καλλιτέχνες και πειραματίστηκε σε πολλούς τομείς (Santana, Zac Brown, Timbaland). Η solo δουλειά του είναι εξίσου εκπληκτική, ξεχωρίζοντας το Higher Truth (2015) σαν ένα ακουστικό αριστούργημα. Σε εγχειρήματα τέτοιου βεληνεκούς αξίζει κανείς να θαυμάσει και να απολαύσει την μοναδική χροιά και έκταση αυτού του μεγαλειώδους καλλιτέχνη. Μπορεί να ήταν βαρύτονος όμως είχε το εύρος ώστε να προκαλέσει σε μονoμαχία ακόμα και τον πιο υψίφωνο τενόρο με τις περίφημες κόντρα νότες που είχε στο εντυπωσιακό του ρεπερτόριο. Φυσικά το ίδιο ίσχυε και για τις χαμηλότερες περιοχές του. Υπάρχουν περιπτώσεις τραγουδιών που κατάφερνε να φτάσει μέχρι και τις 3 οκτάβες.
Η είδηση του θανάτου του Chris Cornell έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία. Εμείς λέμε αντίο σε μία από τις εμβληματικότερες φωνές, που πλέον έχoυν σιγήσει για πάντα. Σαν φόρος τιμής επιλέξαμε τραγούδια από την φαρέτρα του αγαπημένου μας καλλιτέχνη και πιστέψτε μας, δυσκολευτήκαμε ιδιάιτερα καθώς δεν ξέραμε τι να πρωτοδιαλέξουμε. Όμως όπως είπε και ο Chris, στο τελευταίο τραγούδι που ερμήνευσε ποτέ, το Slaves & Bulldozers όπου περιείχε ένα ρεφρέν από το In My Time of Dying των Led Zeppelin.


In my time of dying
I want nobody to mourn
All I want for you to do
Is take my body home
Σςςς… Ακούστε τις «Πέμπτες Πρεμιέρας»,μια εκπομπή του Γιώργου Κοσσυβάκη στον octavaradio.gr. Συντονιστείτε στον Octava Radio για «alternative» αφιερώματα σε αγαπημένες ταινίες του κινηματογράφου, κάθε Πέμπτη 18:00 με 20:00!