<link rel="pingback"

«

»

Μαΐ 03

Αφιέρωμα – American History X – Ραδιοφωνική Μουσική Εκπομπή

Ιστορία. Αμαρτία. Δύο λέξεις συνυφασμένες με την πορεία του ανθρώπινου είδους στον κόσμο αυτό. Και όχι λόγω του πασίγνωστου λαικού τραγουδιού που ηχεί στα αυτία και το μυαλό μας αυτή τη στιγμή! Να εξηγηθώ: Το λάθος δεν μας αφήνει περιθώρια. Τα περιθώρια στενεύουν, μας οδηγούν σε αμαρτίες. Η αμαρτία αποτελεί αδιέξοδο. Και το αδιέξοδο: μια άδεια έξοδο. Φρούδες οι ελπίδες μας. Τσακισμένα τα όνειρα μας. Αυτά συμβαίνουν όταν βασιλεύει η αβεβαιότητα. Και η αβεβαιότητα με την σειρά της, πονάει και πεινάει. Βορά της; Η λογική και καρδιακή σκέψη…
Ακροδεξιές παρατάξεις, μικρό-οργανωμένες συμμορίες του δρόμου, αίμα, δάκρυα και ιδρώτας. Σκηνές, εικόνες, καταστάσεις που λαμβάνουν χώρα ελλείψει παιδείας και στοργικής καθοδήγησης. Πως καλλιεργούνται τέτοιου είδους «παραφωνίες» και «παραφράσεις»;

Η κοινωνία μας αποτελείται από διαφορετικής «τάξεως» και «ποιότητας» στρώματα, από ισχυρούς και μάζες, από προνομιούχους και μη προνομιούχους. Η δεύτερη «κατηγορία» ανθρώπων αδυνατεί να αποδεχθεί την προφανέστατη αυτή αδικία και δημιουργείται έτσι μια εσωτερική ορμή τιτάνιας δυναμικής. Ένα τέρας δημιουργείται, σπάζοντας την πόρτα του διαλόγου και της δημοκρατίας. Υποθάλπονται ένστικτα πρωτόγονα, συμπεριφορές ζωώδεις, διάθεση για ποδηγετισμό και κυριαρχία. Συντηρητικές, ολοκληρωτικές και εθνικιστικές τάσεις αρίζουν να ξεπροβάλλουν σιγά-σιγά. Και το χειρότερο από όλα: Σε αντίθεση με το παρελθόν, η μάστιγα του νεοναζισμού δεν αφομοιώνει τόσο εργατικά στρώματα, αλλά νέους που λόγω της πολύπλευρης σημερινής κρίσης, αξιών, θεσμών, αγορών εργασίας, αναζητούν βίαιες διεξόδους κι ιδεολογικά άλλοθι για τις πράξεις τους.
Τον φασισμό πρέπει να τον καταλάβουμε βαθιά. Να τον τσακίσουμε. Σαν έννοια,μονάχα. Πάντοτε όμως με υπομονή και αγάπη. Με ακραίες και σπασμωδικές κινήσεις, δεν βγαίνει κανένας κερδισμένος, από καμία πλευρά. Το ζήτημα είναι να βρούμε όλοι μαζί, με συνεργασία και αλληλεγγύη, την σωστή και δίκαιη πλευρά που θα βολεύει και θα συμφέρει όλους μας, ανεξαρτήτως καταγωγής, χρώματος, φύλου, θρησκεύματος και σεξουαλικής επιλογής. Μια πλευρά γεμάτη ανθρωπισμό και ηθικές αξίες, που τόσο εκλείπουν στις σημερινές αυτοκαταστροφικά καπιταλιστικές κοινωνίες.


Με αφορμή λοιπόν, το 1ο φεστιβάλ Art Against Fascism από την Antinazi Zone, που θα διεξαχθεί το ερχόμενο Σάββατο (5/5), μπροστά από το κέντρο πολιτισμού και αλληλεγγύης Π, πλησίον του σταθμού Κάτω Πατήσια, της πράσινης γραμμής, αποφασίσαμε εδώ στον octavaradio.gr να ασχοληθούμε με μια ταινία ανάλογης, ταιριαστής θεματολογίας. Μία σκέψη επικράτησε στο μυαλό μας, ασυζητητί. Amerixcan History X! Προσδεθείτε, αρχίζουμε!
Ο Edward Norton επωμίζεται τον πυροδοτούμενα κομβικό ρόλο του Derek Vinyard , ενός πρώην νεοναζί που έχει μετανιώσει για τις λάθος επιλογές του σκοτεινού του παρελθόντος. Ήταν μάλιστα και υποψήφιος για Όσκαρ Καλύτερου Ανδρικού Ρόλου για την καθηλωτική ερμηνεία του, αλλά έχασε από τον Roberto Begnini στην ταινία Η Ζωή Είναι Ωραία, άλλο ένα αριστούργημα της 7ης τέχνης που έχουμε ακούσει για τα καλά εδώ στον Octava! Επιπλέον, η ταινία βαθμολογήθηκε από το περιοδικό Total Film ως η 72η καλύτερη κινηματογραφική ερμηνεία όλων των εποχών. Την σκηνοθεσία αναλαμβάνει ο Tony Kaye και το σενάριο είναι γραμμένο από τον David McKenna.
Ο Derek, στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας, βρίσκεται σε σύγχυση, είτε εξαιτίας της επιθετικής και δολοφονικής του δράσης, είτε εξαιτίας της απελπισμένης και συνάμα απέλπιδης του προσπάθειας να διορθώσει το χαλκευμένο του παρελθόν . Πολλά προβλήματα τον σκοτίζουν και τον απασχολούν. Κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να αποτρέψει τον μικρό του αδερφό Danny (Edward Furlong ) από το να ενταχθεί και αυτός στο κύκλωμα που τον μεταμόρφωσε σε τέρας, που ξερίζωσε κάθε ίχνος ανθρωπιάς και αξιοπρέπειας από την ταραγμένη καρδιά του. Μιλάμε για την νεοναζιστικής φιλοσοφίας συμμορία με τίτλο «Οι μαθητές του Χριστού». Όπως αντιλαμβανόμαστε όλοι, με δήθεν αποστολικά καθήκοντα στις «βίβλους» τους, που βεβηλώνουν και σπιλώνουν ανεπανόρθωτα την έννοια άνθρωπος…
Ο νεαρός, πάραυτα, εμπνέεται από το δήθεν «ένδοξο» και «ηρωικό» παρελθόν του φυσικού ειδώλου του αλλά και την τριετή του φυλάκιση, αρνείται να αποδεχθεί την νέα πραγματικότητα που διακρίνει στον χαρακτήρα του αδερφού του και προσχωρεί στην συμμορία «λευκής κυριαρχίας», ακολουθώντας το επικίνδυνο μονοπάτι που ανοίχτηκε, δίχως κριτική σκέψη, δίχως ενδιαστολές. Και το μονοπάτι αυτό εγκυμονεί αμέτρητες θλίψεις και στενοχώριες, πίκρες αξεπέραστες και αναχωρήσεις δίχως επιστροφή… Βεβαίως σημαντικό μέρος στην απόφαση του μικρού «επαναστάτη χωρίς αιτία» παίζει και ο θάνατος του πατέρα του από μαύρους εμπόρους ναρκωτικών κατά τη διάρκεια φωτιάς σε ένα άνδρο ναρκωτικών. Δικαιολογημένος; Χμμ…
Η ταινία παρουσιάζεται με την εξής ιδιομορφία/σκηνοθετική τεχνική: Τα γεγονότα του παρελθόντος παρουσιάζονται με ασπρόμαυρο φίλτρο, ενώ όσα αφορούν το παρόν, αποτυπώνονται σε έγχρωμα πλάνα, σε μια συνεχή εναλλαγή που κόβει την ανάσα, δημιουργώντας μας υψηλό αίσθημα αγωνίας. Κάτι που θα κάνουμε και εμείς, με τον δικό μας τρόπο πάντα!


Τα χρόνια στην φυλακή ήταν σκληρά. Καμιά φορά όμως χρειάζεται να βιώσεις μια κατάσταση έτσι ώστε να γίνεις αναπόσπαστο μέρος της. Να νοιώσεις τον κίνδυνο στο πετσί σου. Την αδικία στην ψυχή σου. Η καταχωνιασμένη και σκονισμένη αλήθεια που κρύβεται βαθιά μέσα σου επιτέλους αναδύεται στην επιφάνεια. Εγκαθιδρύεται και βασιλεύει ες αεί. Τότε η διαύγεια της απλώνει τα χρυσοφόρα πλοκάμια της επηρεάζοντας και άλλες ψυχές, βάζοντας τις στον ίδιο δρόμο, προς τον ίδιο αγαθό προορισμό. Μήπως όμως όταν συμβεί αυτό θα είναι πολύ αργά; Μπορεί μια καίρια παρέμβαση να κριθεί τελικώς άκαιρη, αργή και ανούσια, τελικώς; Ο Derek λοιπόν, αρχικά επιλέγει την παλαιά, κλασσική πλέον οδό για εκείνον, διεισδύοντας στην συμμορία «Άρια Αδελφότητα», κοινώς: τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου! Νοιώθει προστατευμένος από τις αιμοσταγείς κλίκες που δημιουργούνται από κακοποιούς, αλλά ύστερα από έναν χρόνο ανακαλύπτει ορισμένες κρυφές λεπτομέρειες που δεν διέκρινε στο ξεκίνημα της συναναστροφής του και αποτέλεσαν την αρχή του τέλους για τις ακροδεξιές του καταβολές. Η υποκριτική στάση των λευκών «συναδέλφων» του τον οδηγεί στην αποστασιοποίηση, κάτι που του δημιουργεί μεγάλους μπελάδες. Η σωτηρία θα έρθει από πηγές απροσδόκητες: Ο Lamond, ένας συμπαθής έγχρωμος συγκρατούμενος του θα τον βοηθήσει να εξασφαλίσει την ασφάλεια του και ο Εβραίος διευθυντής Sweeney θα του εγγυηθεί την αναστολή της φυλάκισης του, αφού τον ενημερώσει για την ανάμιξη του Danny στα νεοναζί τεκταινόμενα της γειτονιάς. Έτσι ο πρωταγωνιστής μας θα δει τα πράγματα με άλλο μάτι και θα βαδίσει με πλώρη ειρηνική και συμφιλιωτική προς το μέλλον του, απλώνοντας χείρα βοηθείας και συνεργασίας με τους απανταχού συνανθρώπους του. Κάποιες φορές όμως το παρελθόν χτυπά την πόρτα την πιο ακατάλληλη στιγμή. Κάποιες φορές κοντά στο ξερό καίγεται και το χλωρό! Τι εννοώ; Δεν κάνουμε spoilers, λυπάμαι!
Mουσικά, μιας και η ταινία αφορά για άλλη μια φορά το τέλος της δεκαετίας του 90’, δεν θα κινηθούμε χρονολογικά αλλά νοηματικά και σεναριακά. Οι συνθήκες του έργου, οι διακυμάνσεις της πλοκής, οι ιδιαίτερες σχέσεις που αναπτύσσονται με τους ηθοποιούς του cast καθώς και οι κοινωνικές εκφάνσεις που θίγει με απόλυτη αμεσότητα και γυμνή προκλητικότητα η ταινία μας, θα μεταφραστούν σε μουσική, ακολουθώντας πάντα την πετυχημένη και επίσημα αγαπημένη συνταγή της ροκ, που απαλύνει πόνους, γιατρεύει αρρώστους, ισιώνοντας διαθέσεις. Ώρα να ξεχαρμανιάσουμε από την βαριά ατμόσφαιρα του έργου, αλλά και ταυτόχρονα να δεσμευτούμε με σκέψεις και συναισθήματα λεπτά, ανεβαίνοντας καταθλιπτικά! Ευφορία και στενοχώρια μαζί λοιπόν, σε έναν ασπρόμαυρο και έγχρωμο χορό, δίχως τέλος!


Σςςς… Ακούστε τις «Πέμπτες Πρεμιέρας»,μια εκπομπή του Γιώργου Κοσσυβάκη στον octavaradio.gr. Συντονιστείτε στον Octava Radio για «alternative» αφιερώματα σε αγαπημένες ταινίες του κινηματογράφου, κάθε Πέμπτη 18:00 με 20:00! Σήμερα έχουμε Classic Rock μελωδίες. Κοπιάστε!
Υ.Γ. Θα διαβαστούν υστερόγραφα από την τελευταία ποιητική συλλογή του Μανόλη Αναγνωστάκη με τον ομώνυμο τίτλο! Καλή εκπομπή να έχουμε!